Wystawa "Broniewski" w galerii Raster składa się z dwóch przenikających się części. Pierwszą stanowią prace współczesnych polskich artystów inspirowane postacią i twórczością Władysława Broniewskiego. Do udziału w wystawie zostali zaproszeni: Michał Budny (ur. 1976), Rafał Bujnowski (ur. 1974), Oskar Dawicki (ur. 1970), Przemysław Kwiek (ur. 1945), Zbigniew Libera (ur. 1959), Zbigniew Rogalski (ur. 1974) i Wilhelm Sasnal (ur. 1972). To twórcy reprezentujący rózne generacje artystyczne i różne wyobrażenia na temat powinności politycznych artysty: od poetyckiego aktywizmu Kwieka poprzez intelektualną grę z kulturą masową, jaką uprawia Libera, postpunkową lewicowość Sasnala i prospołeczne myślenie Bujnowskiego, aż po poetycki i egzystencjalny indywizualizm Budnego, Dawickiego czy Rogalskiego. Większość prac została przygotowana specjalnie na wystawę w Rastrze, ale niektóre - jak monumentalny portet Broniewskiego namalowany przez Sanala czy "Bagnet na broń" Oskara Dawickiego powstały wcześniej zaświadcząc, że postać "rewolucyjnego poety" nie była i nie jest dla artystów naszej generacji figurą abstrakcyjną. Prace prezentowane na wystawie dotykają Broniewskiego z różnych stron. Portretują tragizm tej postaci (Sasnal), próbują wskrzesić rewolucyjną aurę towarzyszącą jego poezji (Libera), egzaminują Broniewskiego jako autora szkolnych lektur obowiązkowych (Bujnowski, Dawicki) czy wreszcie kontemplują ciszę, jaka zapada po śmierci idei i jej wieszcza (Budny, Rogalski).
Drugą część wystawy stanowią materiały archiwalne: nagrania filmowe i telewizyjne, książki i fotografie. Po raz pierwszy zaprezentujemy publicznie fragmenty filmu córki poety Joanny Kozickiej "Brzegiem Wisły". Nad jego scenariuszem pracowała wspólnie z ojcem. Film ten miał być ilustracją do poematu "Wisła" ukończonego przez Broniewskiego w 1953 roku. Rok później tragiczna śmierć "Anki" Kozickiej położyła kres temu projektowi, a nie zmontowane szpule ze zdjęciami spoczęły w archiwum Wytwórni Filmów Dokumentalnych i Fabularnych w Warszawie. Ten intrygujący materiał filmowy daje wgląd w wyjątkowy proces przekładania poezji Broniewskiego na estetykę obrazu. Kamera kadruje nadwiślański krajobraz cytując niemal sceny z płócien Chełmońskiego i innych XIX-wiecznych malarzy realistów, by za chwilę wpaść w nowoczesny rytm mknąc samochodem czy unosząc się na pokładzie samolotu ponad rozlewiskami Wisły.


Kolejnym, przedstawionym na wystawie wątkiem obrazującym relację pomiędzy językiem poezji a sztukami wizualnymi jest historia pomnika Władysława Broniewskiego w Płocku. Zwycięski projekt Gustawa Zemły (autora m.in. słynnego Pomnika Powstańców Śląskich w Katowicach, a w ostatnich latach licznych posągów Jana Pawła II) został zrealizowany i odsłonięty w 1972 roku. Artysta wykreowaną przez siebie 10-metrową spiżową bryłę nazywa "formą aluzyjną" - twarz poety rozwija się na powiewających niczym potężne drzewo sztandarach. Pracę Zemły nad projektem i jego komentarze dokumentuje nagranie z archiwum TVP.
Częścią wystawy jest również zgromadzona przez nas biblioteczka różnych wydań poezji Broniewskiego. Autorem projektów okładek przedwojennych tomów "3 salwy" i "Dymy nad miastem" był Mieczysław Szczuka, wybitny artysta awangardowy, a obie te publikacje należą do rarytasów kolekcjonerskich. Po wojnie niezliczone wydania poezji Broniewskiego ilustrowali fotgrafiami i grafiką m.in. Henryk Hermanowicz, Jerzy Jaworowicz, Janusz Stanny - ten ostatni wygrał rozpisany w 1972 roku przez ZPAP konkurs na serię ilustracji do wierszy Broniewskiego (startował w nim również - bez powodzenia - Edward Dwurnik).
Wśród wyjątkowych przedmiotów związanych z Broniewskim prezentujemy na wystawie m.in. egzemplarz "Poezji zebranych" z dedykacją autora dla Zdzisława Grabskiego - przyjaciela i towarzysza kieliszka o czym dobitnie zaświadcza niemal nieczytelny wpis poety.