Wariat, 1985
seria 5 fotografii, silver gelatin print, wymiary całości: 40 x 150 cm

Jedna z serii fotografii wykonanych przez artystę w latach 80. w Łodzi, ale pokazanych po raz pierwszy dopiero 20 lat później na wsytawie w Rastrze (2006). Mówi Libera: "W okresie stanu wojennego służby miejskie oraz milicja czyściły regularnie ulice miast z wszelkich napisów i plakatów, szczgólnie tych kolportowanych przez organizacje podziemne. Zauważyłem jednak, że nienaruszone pozostają charakterystyczne, nieduże, zapisane ręcznym pismem kartki, rozklejane na ogół na przystankach autobusowych, słupach telegraficznych itp. Nie wiem, kto był ich autorem, z pewnością była to jedna osoba - "jakiś wariat". Stały się dla mnie interesujące jako przejaw działalności całkowicie marginalnej, do tego stopnia, że nie wzbudzała ona zaniepokojenia organów wladzy, ani nawet zainteresowania służb porządkowych."

Hermafrodyta, 1986
seria 24 fotografii, silver gelatin print, wymiary całości: 120 x 240 cm

Seria stop klatek z filmu wideo, zniszczonego przez artystę w strachu przed SB: "W owym czasie - dwa lata po wyjściu z więzienia - zaczęli mnie ponownie nachodzić. Bałem się oskarżenia o molestowanie czy pedofilię, dlatego zniszczyłem film, ale ponieważ było mi go bardzo żal - w moim odczuciu był bardzo dobry - na pamiątkę zrobiłem serię zdjęć. Sam film powstał właściwie przypadkowo. Do mieszkania mojej mamy przychodziły często dzieci znajomych. Dysponując sprzętem wideo instalowałem często closed circuit - transmisję na żywo z kamery na ekran telewizora - co służyło też dzieciom do zabawy. "Hermafrodyta" była rejestracją jednego z takich spontanicznych, zachowań - niezwykłego, dziecięcego tańca do muzyki Niny Hagen".

Ktoś inny, 1988
3 fotografie, silver gelatin print, 30 x 40 cm każda

Seria autoportretów Libery utrzymanych w - nieznanej jeszcze w ówczesnej polskiej sztuce - konwencji queer, a zarazem nawiązująca do klasyki gatunku, np. fotografii Claude Cahun.

Pozytywy, 2002-2003
Cykl inscenizowanych fotografii, następnie wydrukowanych i fotograficznie zreprodukowanych

Seria fotografii, które odtwarzają słynne, historyczne zdjęcia prasowe w pozytywnej wersji, powtarzając schemat kompozycyjny oryginałów, ale zmieniając bohaterów i sens przedstawionych scen. "Cykl "Pozytywółw" jest kolejną próbą gry z traumą - komentuje Libera - Mamy zawsze do czynienia z zapamiętanymi widokami rzeczy, nie z rzeczami samymi w sobie. Chciałem użyć tego mechanizmu widzenia i pamiętania, dotknąć fenomenu powidoków pamięci. Te fotografie ["Pozytywy"] w istocie tak właśnie odbieramy - poprzez niewinne sceny przebijają flashbacki tych oryginalnych, okrutnych zdjęć. Owe "negatywy" wybrałem z własnej pamięci, ze zdjęć zapamiętanych z dzieciństwa."

Co robi łączniczka, 2005
we współpracy z Darkiem Foksem
książka, 21 cm x 16 cm, 66 kartek, druk offsetowy
wyd. Ars Cameralis Silesiae Superioris, Katowice, 2005
edycja francuska: "Ce quait fe E'Stafette" - tlumaczenie Erik Veau, wyd. Onestar Press, 2006

Ksiażka składa się z 63 rozdziałów - tyle ile dni trwało Powstanie Warszawskie - na każdy rozdział składa się zaś strona tekstu i strona fotografii. Do przygotowanego wstępnie przez Darka Foksa tekstu Libera wykonał serię ilustracji - kolaży, wkomponowując w wojenną scenerię postaci i twarze gwiazd kina od lat 30. po 70. XX wieku, które zagrały tu rolę powstańczych łączniczek. "Bezkamerowa technika, jaką się posłużyłem - mówi Libera - wydaje się także odpowiadać technice tworzenia tekstu przez Darka. Właściwy tekst powstał po tym, jak dostarczyłem mu sześćdziesiąt trzy łączniczki na obrazkach."