PROGRAM PUBLIKACJE INFO ENGLISH
 

Zaproszenie, 2006
akryl na płótnie, 162 x 114 cm

Temat macierzyństwa - w mniej lub bardziej dosłownej formie - regularnie pojawia się w pracach Bogackiej. W "Zaproszeniu" postać na pierwszym planie to Endo - Agata Nowicka, znana rysowniczka i ilustratorka. Przez jej lekko uchylone usta prowadzi droga na drugą stronę obrazu - malarka wycięła w tym miejscu otwór w płótnie.
  Agata Bogacka - Zaproszenie, 2006, akryl na płótnie, 162 x 114 cm
 


 
Serce, 2007
seria 5 rysunków, tusz i akryl na papierze, 33 x 33 cm każdy

Inspiracją do powstania tej serii prac był złoty wisior w kształcie serca noszony przez artystkę na szyi. Rysunki były próbą zapisu własnego odbicia na jego powierzchni.
Prace z tej serii zostały zakupione do kolekcji Warmińsko-Mazurskiego Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych w Olsztynie.

Agata Bogacka - Serce, 2007, seria  5 rysunkow, tusz i akryl na papierze, 33 x 33 cm każdy
 


 

Zostać tu (1), 2006
akryl na płótnie, 180 x 160 cm

Kilkuplanowa, teatralna kompozycja wciągającą widza do wnętrza niejasnej historii, którą obserwujemy przez kulisy z włosów. Obraz o ukradkowości spojrzenia i konstruowaniu własnych, intymnych przestrzeni.

Obraz zakupiony do kolekcji Podlaskiego Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych w Białymstoku.

  Agata Bogacka - Zostac  tu (1), 2006, akryl  na plotnie, 180 x 160 cm
 


Dom, 2006
akryl na płótnie, 125 x 150 cm

Jeden z obrazów, którego kompozycja kadrowana jest przez kształt ciała malarki. "Dom" ma też głębszy, rodzinny sens, centralna scena oparta jest na fotografii przedstawiającej mamę i bratanka artystki wspinających się na drzewo.

Agata Bogacka - Dom, 2006, akryl na płótnie, 125 x 150 cm
 


Endo, 2006
lakier na płycie pilśniowej, 62 x 29 cm

Jeden z nielicznych małych formatem obrazów Bogackiej. Charakterystyczny motyw nienaturalnie rozpływających się włosów powraca w innych pracach artystki. Włosy stają się tam swoistą kurtyną odgradzającą od otoczenia jak i kadrującą widok na świat.
Tytułowa Endo to Agata Nowicka - znana rysowniczka i ilustratorka.

  Agata Bogacka - Endo, 2006, lakier na plycie pilsniowej, 62 x 29 cm



Agata, 2005
akryl na płótnie, 114 x 162 cm

Autoportret z kosmonautą - jedna z pierwszych prób Bogackiej rozwijania narracji opartej na wieloplanowych, luźnych skojarzeniach. Obraz nawiązuje do sceny z "Odyseji 2001" Kubricka. Przy tej okazji warto wspomnieć, że pradziadkiem artystki jest Jerzy Żuławski - autor klasycznej trylogii SF "Na srebrnym globie".

Agata Bogacka - Agata, 2005, akryl na plotnie, 114 x 162 cm




Lekka praca 1-5, 2004

akryl na płótnie, [5x] 146 x 116 cm

Seria 5 obrazów namalowanych specjalnie na wystawę "Leichte Arbeit" ("Lekka praca") zorganizowanej przez Rastra w ramach festiwalu Terra Polska w Berlinie, wiosną 2004 roku. Tytuł serii należy traktować jak najbardziej ironicznie - w istocie Bogacka pracuje nad obrazami bardzo powoli, a ich gładka powierzchowność jest myląca. Również w tym wypadku pojawia się szereg wystudiowanych detali: rysunek ołówkiem czy farba zmieniająca kolor zależnie od kąta padania światła.


Agata Bogacka - Lekka praca 1-5, 2004, akryl na plotnie, [5x] 146 x 116 cm



Nic, 2003
akryl na płótnie, 140 x 120 cm

Obraz prezentowany na wystawie "Najkrótsza droga do domu" w Rastrze w styczniu 2004 roku. Pierwszy z obrazów, w którym Bogacka odrealnia malowaną podążając w stronę malarskiej deformacji. Cokolwiek secesyjna aura tego obrazu dobrze naprowadza na zagęszczającą się, freudowską atmosferę malarstwa Bogackiej.

Agata Bogacka - Nic, 2003, akryl na płótnie, 140 x 120 cm



Rzeczywiscie, młodzi są realistami, 2003

akryl na płótnie, 130 x 130 cm

Obraz powstał na wystawę pod tym samym tytułem zorganizowaną przez Centrum Sztuki Współczesnej w Warszawie. Bogacka ujawnia tu jeden bardzo istotny wymiar swojego malarstwa - szczególny wymiar realizmu jakim jest wojeryzm i wojerystczne spojrzenie.


 


 
Fotografie, 2004-2006

Wykonywane przez artystkę zdjęcia służyły początkowo przede wszystkim jako materiał studyjny i szkice do obrazów. Od niedawna jednak zaczęły się układać w osobną, nie związaną bezpośrednio z obrazami całość. Nawiazując do konwencji domowych snapshotów i poetyki intymnego fotodziennika, fotografie te dokumentują sytuacje mniej lub bardziej wyreżyserowane przez artystkę. Małe, prywatne alegorie różnych stanów emocji.

Cos, 2004, c-print, 24 x 30 cm
Coś, 2004, c-print, 24 x 30 cm

Ucieczka, 2006, c-print, 24 x 30 cm
Ucieczka, 2006, c-print, 24 x 30 cm